Coñecemento
Equipo Rurix
·
·
4 min de lectura
Coñecemento
Equipo Rurix
·
·
4 min de lectura

Durante anos, gran parte da evolución dixital baseouse en centralizar aplicacións e capacidade de computación en grandes centros de datos.
O Edge Computing expón un modelo complementario: achegar parte do procesamento ao lugar onde se xeran ou utilizan os datos.
Enviar toda a información cara a un centro de datos situado a centos ou miles de quilómetros pode non ser a mellor opción para determinadas aplicacións.
Industria conectada, análise de vídeo, vehículos, Internet das Cousas ou determinados servizos de intelixencia artificial poden necesitar respostas moi rápidas.
Procesar parte desa información en infraestruturas edge permite reducir o percorrido dos datos e, en determinadas arquitecturas, diminuír a latencia.
GSMA destaca precisamente a redución de latencia, o aforro de ancho de banda e a mellora da fiabilidade entre as vantaxes que pode achegar o procesamento de IA no edge.
O resultado é unha arquitectura onde grandes centros de datos centrais conviven con instalacións de menor tamaño distribuídas territorialmente.
Pero achegar a computación ao usuario non elimina a necesidade de grandes redes.
Ocorre precisamente o contrario.
Cada nodo edge necesita conectarse con outros centros de datos, provedores cloud e redes troncais.
Para que este modelo poida escalar resulta necesaria unha infraestrutura capaz de conectar todos eses puntos con gran capacidade e fiabilidade.
Por iso, Edge Computing e conectividade de longa distancia son tecnoloxías complementarias.
A capilaridade da rede de Rurix en zonas rurais pode adquirir especial relevancia: canto máis se distribúa a capacidade de procesamento fóra dos grandes núcleos urbanos, máis importante será dispoñer de fibra que conecte eses novos nodos co resto do ecosistema dixital.
Canto máis distribuído está o procesamento, maior importancia adquire a rede encargada de unir todos os nodos desa infraestrutura dixital.